وقتی هوش مصنوعی به آسمان پر می‌کشد؛ پروژه‌ی شگفت‌انگیز گوگل برای دیتاسنترهای خورشیدی در مدار زمین
گوگل در پروژه‌ای جسورانه به نام «سان‌کچر» تصمیم گرفته است دیتاسنترهای هوش مصنوعی را به مدار زمین بفرستد تا انرژی مورد نیاز خود را مستقیماً از نور خورشید در فضا تأمین کند. اولین ماهواره‌ی آزمایشی این پروژه با نام امویپی قرار است در روز اول اکتبر با موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب شود؛ ماهواره‌ای به اندازه‌ی یک یخچال که می‌تواند پردازش‌های اولیه‌ی هوش مصنوعی را همان بالا در مدار انجام دهد. با این حال، چالش‌های بزرگی مانند نیاز به ده‌ها هزار ماهواره برای رسیدن به توان یک دیتاسنتر زمینی، مشکل خنک‌کردن سرورها در نبود هوا و تشعشعات کیهانی، این پروژه را با تردیدهای جدی روبرو کرده است.
گوگل در اقدامی نوآورانه و بلندپروازانه، پروژه‌ای به نام «سان‌کچر» را معرفی کرده است که در آن دیتاسنترهای هوش مصنوعی به مدار زمین فرستاده می‌شوند تا نیروی مورد نیاز خود را از انرژی بی‌پایان خورشید در فضا دریافت کنند. این ایده می‌تواند مشکل عظیم مصرف برق و گرمای تولیدی دیتاسنترهای زمینی را به کلی حل کند، چرا که در مدار زمین، نور خورشید بدون مانع و در تمام ساعات شبانه‌روز در دسترس است.
بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، نخستین ماهواره‌ی آزمایشی این پروژه با نام «امویپی» قرار است در نخستین روز اکتبر با موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب شود. این ماهواره که ابعادی مشابه یک یخچال دارد، یکی از نکات جالب پروژه است؛ زیرا نشان می‌دهد گوگل قصد دارد پردازش‌های اولیه‌ی هوش مصنوعی را همان بالا در فضا انجام دهد، نه اینکه صرفاً داده‌ها را به زمین منتقل کند.
البته این پروژه با چالش‌های بسیار بزرگ و جدی روبرو است. مدیران گوگل محاسبه کرده‌اند که برای رسیدن به توان پردازشی معادل یک دیتاسنتر یک گیگاواتی روی زمین، به حدود ده‌هزار ماهواره در مدار نیاز خواهد بود؛ عددی که ساخت و پرتاب آن‌ها هزینه‌ای نجومی و زمان‌بری را می‌طلبد. علاوه بر این، مشکل نبود هوا برای خنک‌کردن سرورها در فضای خلأ و تابش‌های شدید کیهانی که می‌تواند به تجهیزات آسیب بزند، از دیگر موانع جدی به شمار می‌رود.
جف بزوس نیز در این باره پیش‌بینی کرده است که رسیدن به صرفه اقتصادی در این حوزه ممکن است تا بیست سال زمان نیاز داشته باشد. این پیش‌بینی نشان می‌دهد که اگرچه ایده‌ی دیتاسنترهای فضایی از نظر تئوری جذاب و آینده‌نگرانه است، اما تبدیل آن به یک راه‌حل عملی و مقرون‌به‌صرفه، هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و به پیشرفت‌های بزرگ در فناوری پرتاب، خنک‌سازی و مقاوم‌سازی تجهیزات در برابر تشعشعات وابسته است.
بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، نخستین ماهواره‌ی آزمایشی این پروژه با نام «امویپی» قرار است در نخستین روز اکتبر با موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب شود. این ماهواره که ابعادی مشابه یک یخچال دارد، یکی از نکات جالب پروژه است؛ زیرا نشان می‌دهد گوگل قصد دارد پردازش‌های اولیه‌ی هوش مصنوعی را همان بالا در فضا انجام دهد، نه اینکه صرفاً داده‌ها را به زمین منتقل کند.
البته این پروژه با چالش‌های بسیار بزرگ و جدی روبرو است. مدیران گوگل محاسبه کرده‌اند که برای رسیدن به توان پردازشی معادل یک دیتاسنتر یک گیگاواتی روی زمین، به حدود ده‌هزار ماهواره در مدار نیاز خواهد بود؛ عددی که ساخت و پرتاب آن‌ها هزینه‌ای نجومی و زمان‌بری را می‌طلبد. علاوه بر این، مشکل نبود هوا برای خنک‌کردن سرورها در فضای خلأ و تابش‌های شدید کیهانی که می‌تواند به تجهیزات آسیب بزند، از دیگر موانع جدی به شمار می‌رود.
جف بزوس نیز در این باره پیش‌بینی کرده است که رسیدن به صرفه اقتصادی در این حوزه ممکن است تا بیست سال زمان نیاز داشته باشد. این پیش‌بینی نشان می‌دهد که اگرچه ایده‌ی دیتاسنترهای فضایی از نظر تئوری جذاب و آینده‌نگرانه است، اما تبدیل آن به یک راه‌حل عملی و مقرون‌به‌صرفه، هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و به پیشرفت‌های بزرگ در فناوری پرتاب، خنک‌سازی و مقاوم‌سازی تجهیزات در برابر تشعشعات وابسته است.